«Σήμερον
κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
Στέφανον
εξ ακανθών περιτίθεται, ο των αγγέλων βασιλεύς.
Ψευδή
πορφύραν περιβάλλεται ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.
Ράπισμα
κατεδέξατο, ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.
Ήλοις
προσηλώθη, ο Νυμφίος της Εκκλησίας.
Λόγχη
εκεντήθη, ο Υιός της Παρθένου.
Προσκυνούμεν
σου τα Πάθη, Χριστέ.
Δείξον
ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.»
Η
Μεγάλη Πέμπτη στέκει κάθε χρόνο ως μια σιωπηλή κορύφωση του Θείου Δράματος, ως
μια ημέρα όπου η αγάπη φτάνει έως το άκρον της θυσίας και ο άνθρωπος καλείται
να κοιτάξει κατάματα το μυστήριο της δικής του συμμετοχής σε αυτήν.
Από την Ακολουθία των Αχράντων Παθών στον Ι. Ν. Ευαγγελίστριας Μαλλωτών.
Μετά το τέλος της ακολουθίας στολίσαμε τον επιτάφιο της ενορίας μας.













Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου